Ungjilli sipas Lukës 1
1 Meqenëse shumë veta ndërmorën të renditnin një tregim rreth gjërave që janë përmbushur ndër ne,
2 ashtu si na i përcollën ata që u bënë nga fillimi dëshmitarë pamorë dhe shërbyes të fjalës,
3 m'u duk mirë edhe mua, pasi i ndoqa nga afër me saktësi të gjitha gjërat nga fillimi, të t'i shkruaj me radhë, o fort i nderuar Teofil,
4 me qëllim që të njohësh mirë sigurinë e çështjeve rreth të cilave more mësim.
5 Në ditët e Herodit, mbreti i Judesë, qe një prift me emrin Zakaria, prej grupimit ditor të Abias; dhe gruaja e tij ishte prej bijave të Aronit, dhe emri i saj ishte Elizabetë.
6 Tani, të dy ishin të drejtë përpara Perëndisë, duke ecur në mënyrë të pafajësueshme në të gjitha urdhërimet dhe kërkesat e drejta të Zotit.
7 Por ata nuk kishin fëmijë, për shkak se Elizabeta ishte shterpë dhe të dy ishin të shkuar në moshën e tyre.
8 Tani, ndodhi që, ndërsa ai po bënte shërbimin priftëror përballë Perëndisë, në rendin e grupimit të tij ditor,
9 sipas zakonit të shërbimit priftëror, i ra shorti që të hynte në shenjtëroren e Zotit dhe të digjte temjan.
10 Dhe gjithë moria e popullit ishte duke u lutur jashtë gjatë orës së temjanit.
11 Dhe atij iu shfaq një engjëll i Zotit duke qëndruar nga e djathta e altarit të temjanit,
12 dhe Zakaria kur e pa, u trondit dhe një frikë pllakosi mbi të.
13 Por engjëlli i tha: "Mos u frikëso, Zakaria, sepse u dëgjua përgjërimi yt dhe gruaja jote, Elizabeta, do të të lindë një bir dhe do t'ia vësh emrin Gjon.
14 Dhe ai do të jetë gëzim për ty e ngazëllim, dhe shumë veta do të gëzohen për lindjen e tij.
15 Sepse do të jetë i madh përpara Zotit dhe nuk do të pijë fare verë a pije të forta, dhe do të mbushet me Frymën e Shenjtë qysh prej barkut të nënës së vet.
16 Dhe shumë prej bijve të Izraelit do t'i kthejë te Zoti, Perëndia i tyre.
17 Dhe ai vetë do të shkojë përpara atij në frymë dhe fuqi të Elias, për të kthyer zemrat e etërve te fëmijët dhe të pabindurit në mençuri të të drejtëve, që t'i përgatisë Zotit një popull të bërë gati".
18 Dhe Zakaria i tha engjëllit: "Nga se do ta di këtë? Sepse unë jam plak dhe gruaja ime është e shkuar në moshën e saj".
19 Dhe engjëlli, duke u përgjigjur, i tha: "Unë jam Gabrieli, ai që qëndron përpara Perëndisë, dhe u dërgova që të flas me ty dhe të t'i shpall si lajm të mirë këto gjëra.
20 Dhe ja, do të jesh i pagojë dhe nuk do të mund të flasësh deri ditën në të cilën do të ndodhin këto gjëra, për shkak se nuk u besove fjalëve të mia, të cilat do të përmbushen në kohën e tyre".
21 Dhe populli ishte duke pritur Zakarian, dhe po habitej me vonesën e tij në shenjtërore.
22 Por kur doli, ai nuk ishte në gjendje t'u fliste atyre dhe ata e kuptuan se kishte parë një vegim në shenjtërore. Dhe ai vetë po u bënte shenja dhe vazhdoi të mbetej memec.
23 Dhe ndodhi që, si u mbushën ditët e shërbesës së tij, ai shkoi në shtëpinë e vet.
24 Tani, mbas këtyre ditëve, Elizabeta, gruaja e tij, u ngjiz dhe për pesë muaj rrinte fshehur, duke thënë:
25 "Kështu ma ka bërë Zoti në ditët që hodhi vështrimin mbi mua për të hequr turpin tim ndër njerëz".
26 Tani, në muajin e gjashtë, engjëlli Gabriel u dërgua nga Perëndia në një qytet të Galilesë, emri i të cilit ishte Nazaret,
27 te një virgjëreshë që ishte fejuar me një burrë, emri i të cilit ishte Jozef, prej shtëpisë së Davidit; dhe emri i virgjëreshës ishte Mari.
28 Dhe kur hyri engjëlli tek ajo, i tha: "Tungjatjeta, o e hirësuar! Zoti me ty! E bekuar je ti ndër gra!".
29 Por ajo, kur e pa, u trondit thellë për fjalën e tij dhe arsyetonte ç'lloj përshëndetjeje ishte kjo.
30 Dhe engjëlli i tha: "Mos u frikëso, Mari, sepse gjete hir para Perëndisë.
31 Dhe ja, do të mbetesh shtatzënë dhe do të lindësh një djalë, dhe do t'ia vësh emrin Jezus.
32 Ky do të jetë i madh dhe do të thirret Bir i Shumë të Lartit; dhe Zoti Perëndi, do t'i japë atij fronin e Davidit, atit të tij;
33 dhe do të mbretërojë mbi shtëpinë e Jakobit në shekuj, dhe mbretëria e tij nuk do të ketë fund".
34 Por Maria i tha engjëllit: "Si do të ndodhë kjo, përderisa nuk njoh burrë?".
35 Dhe engjëlli, duke u përgjigjur, i tha: "Fryma e Shenjtë do të vijë mbi ty dhe fuqia e Shumë të Lartit do të të hijesojë; prandaj edhe fëmija i shenjtë që do të lindë prej teje, do të thirret Bir i Perëndisë.
36 Dhe ja, Elizabeta, farefisi yt, edhe ajo është ngjizur me djalë në pleqërinë e saj, dhe ky është muaji i gjashtë për atë që quhej shterpë.
37 Se asnjë gjë nuk do të jetë e pamundur te Perëndia".
38 Dhe Maria tha: "Ja skllavja e Zotit! Më ndodhtë sipas thënies sate!". Dhe engjëlli u largua nga ajo.
39 Tani, në ato ditë, Maria u ngrit dhe shkoi me nxitim në malësi, në një qytet të Judës,
40 dhe hyri në shtëpinë e Zakarias dhe përshëndeti Elizabetën.
41 Dhe ndodhi që, si dëgjoi Elizabeta përshëndetjen e Marisë, foshnja kërceu në barkun e saj; dhe Elizabeta u mbush me Frymën e Shenjtë,
42 dhe thirri me zë të lartë e tha: "E bekuar je ti ndër gra dhe i bekuar është fryti i barkut tënd!
43 E si po më ndodh mua kjo, që nëna e Zotit tim të vijë tek unë?
44 Sepse, ja, sa erdhi zëri i përshëndetjes sate në veshët e mi, foshnja kërceu me ngazëllim në barkun tim.
45 Dhe e lume është ajo që besoi se do të përmbushen ato që i janë thënë nga Zoti".
46 Dhe Maria tha: "E madhëron shpirti im Zotin
47 dhe u ngazëllua fryma ime në Perëndinë, Shpëtimtarin tim,
48 sepse ai e hodhi shikimin mbi ultësinë e skllaves së tij. Se, ja, që tani e tutje do të më quajnë të lume të gjithë brezat,
49 sepse gjëra madhështore bëri për mua i Fuqishmi, dhe i shenjtë është emri i tij;
50 dhe mëshira e tij është për breza brezash ndaj atyre që e kanë frikë.
51 Tregoi pushtet me krahun e tij, i shpërndau krenarët në arsyetimin e zemrës së tyre.
52 I përmbysi sovranët nga fronet dhe i lartësoi shtresat e ulëta;
53 të uriturit i ngopi me të mira dhe të pasurit i nisi duarbosh.
54 Ndihmoi Izraelin, shërbëtorin e vet, duke u kujtuar për mëshirën e vet,
55 ashtu siç u foli etërve tanë, Abrahamit dhe pasardhjes së tij, përjetë".
56 Dhe Maria ndenji bashkë me të rreth tre muaj, dhe u kthye në shtëpinë e saj.
57 Tani, për Elizabetën u mbush koha që ajo të lindte, dhe lindi një djalë.
58 Dhe fqinjët dhe farefisi i saj dëgjuan se Zoti tregoi mëshirë të madhe për të, dhe gëzoheshin bashkë me të.
59 Dhe ndodhi që në ditën e tetë erdhën për ta rrethprerë fëmijën dhe po e thërrisnin me emrin e të atit, Zakaria.
60 Dhe duke u përgjigjur, nëna e tij tha: "Jo, jo, përkundrazi, do të thirret Gjon".
61 Dhe i thanë asaj: "Nuk është asnjë në farefisin tënd që thirret me këtë emër".
62 Dhe ia bënin me shenja atit të tij se si do të dëshironte të quhej ai.
63 Dhe si kërkoi një tabelëz shkrimi, shkroi si vijon: "Gjon është emri i tij"; dhe u mrekulluan të gjithë.
64 Dhe goja e tij u hap përnjëherësh, dhe gjuha e tij u zgjidh, dhe nisi të fliste duke bekuar Perëndinë.
65 Dhe u hyri frika gjithë atyre që banonin rreth tyre; dhe në tërë malësinë e Judesë flitej për të gjitha këto gjëra.
66 Dhe të gjithë ata që i dëgjuan, i vunë në zemrën e tyre, duke thënë: "Çfarë do të jetë vallë ky fëmijë?". Dhe dora e Zotit ishte me të.
67 Dhe Zakaria, ati i tij, u mbush me Frymën e Shenjtë dhe profetizoi duke thënë:
68 "I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, se e vizitoi dhe i bëri shpengim popullit të tij,
69 dhe ngriti një bri shpëtimi për ne në shtëpinë e Davidit, shërbëtorit të tij,
70 – ashtu siç foli nga lashtësia nëpërmjet gojës së profetëve të tij të shenjtë –
71 shpëtim prej armiqve tanë dhe prej dorës së gjithë atyre që na urrejnë;
72 për të treguar mëshirë me etërit tanë dhe për t'u kujtuar për besëlidhjen e tij të shenjtë,
73 për betimin që ia bëri Abrahamit, atit tonë.
74 Për të na mundësuar që, mbasi të çlirohemi prej dorës së armiqve tanë, t'i ofrojmë shërbesë atij pa frikë,
75 në shenjtëri dhe drejtësi përpara tij, të gjitha ditët e jetës sonë.
76 Dhe ti, o fëmijë, do të quhesh profet i Shumë të Lartit, sepse do të ecësh para fytyrës së Zotit për të përgatitur udhët e tij;
77 për t'i dhënë popullit të tij njohjen e shpëtimit, me anë të faljes së mëkateve të tyre,
78 për shkak të zemrës së mëshirshme të Perëndisë tonë, me të cilën na vizitoi agimi prej së larti;
79 për t'u dhënë dritë atyre që rrinë në errësirë dhe në hijen e vdekjes; për të drejtuar këmbët tona në udhën e paqes".
80 Dhe fëmija rritej dhe forcohej në frymë; dhe jetonte në vende të shkreta deri ditën kur ai iu dëftua Izraelit.
Të gjithë librat
