Ungjilli sipas Lukës 9
1 Tani, si thirri bashkë të dymbëdhjetë dishepujt e tij, Jezusi u dha atyre fuqi dhe pushtet mbi të gjithë demonët, si dhe për të shëruar sëmundje;
2 dhe i dërgoi për të predikuar Mbretërinë e Perëndisë dhe për të shëruar të lënguarit.
3 Dhe u tha atyre: "Mos merrni asgjë për rrugën: as shkopinj, as trastë, as bukë, as pará, as të mos keni nga dy tunika.
4 Dhe në cilëndo shtëpi që të hyni, aty rrini dhe prej aty dilni.
5 Dhe për gjithë sa nuk do t'ju presin, duke dalë nga ai qytet, shkundni edhe pluhurin nga këmbët tuaja, si dëshmi kundër tyre".
6 Dhe pasi dolën, ata kalonin nëpër fshatra, duke shpallur lajmin e mirë dhe duke shëruar gjithandej.
7 Tani, Herodi, tetrarku, dëgjoi të gjitha ato që po bëheshin nga Jezusi dhe ishte tepër i hutuar, për shkak se nga disa thuhej që Gjoni është ngjallur prej të vdekurve,
8 ndërsa nga disa të tjerë se u shfaq Elia; kurse të tjerë thoshin se u ringjall një profet nga të lashtët.
9 Dhe Herodi tha: "Gjonit unë ia preva kokën, po kush është ky për të cilin unë dëgjoj të tilla gjëra?". Dhe kërkonte që ta shihte.
10 Dhe kur u kthyen apostujt, i treguan Jezusit gjithë sa kishin bërë. Dhe duke i marrë me vete, u tërhoq veçmas në një vend të shkretë të një qyteti që quhej Betsaida.
11 Por turmat, kur e morën vesh, e ndoqën; dhe duke i pritur, ai nisi t'u fliste për Mbretërinë e Perëndisë, dhe ata që kishin nevojë për shërim, i shëroi.
12 Tani, dita filloi të thyhej dhe të dymbëdhjetët erdhën pranë Jezusit dhe i thanë: "Lëshoje turmën që të shkojë në fshatrat dhe katundet përreth dhe të bëjnë konak e të gjejnë furnizim, se këtu jemi në një vend të shkretë".
13 Por ai u tha: "Jepuni ju për të ngrënë!". Dhe ata thanë: "Ne nuk kemi më shumë se pesë bukë dhe dy peshq, veç po të shkojmë ne të blejmë ushqime për gjithë këtë popull"
14 (sepse ishin rreth pesë mijë burra). Dhe ai u tha dishepujve të vet: "Vërini të shtrohen në grupe prej pesëdhjetë vetash".
15 Dhe ata bënë kështu, dhe i vunë të shtrohen të gjithë.
16 Dhe Jezusi, si mori pesë bukët dhe dy peshqit, duke ngritur sytë drejt qiellit, i bekoi dhe i theu në copa, dhe ua jepte dishepujve që t'ia vinin para turmës.
17 Dhe hëngrën e u ngopën të gjithë; dhe ajo që u teproi nga copat, u mbart në dymbëdhjetë kofinë.
18 Dhe ndodhi që, ndërsa Jezusi ishte duke u lutur vetëm, dishepujt ishin bashkë me të dhe ai i pyeti duke thënë: "Kush thonë turmat se jam unë?".
19 Dhe ata, duke u përgjigjur, thanë: "'Gjon Pagëzori', ndërsa të tjerë 'Elia', kurse të tjerë thonë se u ringjall një profet nga të lashtët".
20 Dhe Jezusi u tha: "Po ju kush thoni se jam unë?". Dhe duke u përgjigjur, Pjetri tha: "Krishti i Perëndisë!".
21 Por Jezusi i paralajmëroi dhe i porositi që askujt të mos ia thoshin këtë gjë,
22 duke thënë: "Biri i Njeriut duhet të vuajë shumë dhe të hidhet poshtë nga pleqtë dhe kryepriftërinjtë, dhe skribët; dhe të vritet, dhe të tretën ditë të ngjallet".
23 Dhe u thoshte të gjithëve: "Nëse dikush dëshiron që të vijë mbas meje, të mohojë vetveten dhe të mbartë kryqin e vet çdo ditë, dhe të më ndjekë.
24 Sepse cilido që të dojë që ta shpëtojë jetën e vet, do ta humbë; por cilido që ta humbë jetën e vet për shkakun tim, ky do ta shpëtojë.
25 Sepse çfarë i leverdis njeriut nëse fiton tërë botën, por humb ose bjerr vetveten?
26 Sepse cilido që të ketë turp për mua dhe për fjalët e mia, edhe Biri i Njeriut do të ketë turp për të, kur të vijë në lavdinë e vet dhe të Atit, dhe të engjëjve të shenjtë.
27 Por po ju them vërtet se janë disa nga ata që qëndrojnë këtu, të cilët nuk do të provojnë aspak vdekje, derisa të shikojnë Mbretërinë e Perëndisë".
28 Tani, ndodhi që, rreth tetë ditë mbas këtyre fjalëve, duke marrë me vete edhe Pjetrin dhe Gjonin, dhe Jakobin, Jezusi u ngjit në mal për t'u lutur.
29 Dhe ndodhi që, ndërsa ai po lutej, pamja e fytyrës së tij u bë ndryshe dhe petku i tij u bë i bardhë e vezullues.
30 Dhe ja, dy burra po bashkëbisedonin me të; ata ishin Moisiu dhe Elia.
31 Këta, duke u shfaqur në lavdi, flisnin për largimin e tij, i cili do të përmbushej në Jerusalem.
32 Tani, Pjetri dhe ata që ishin bashkë me të, ishin të rënduar nga gjumi, po kur u zgjuan plotësisht, panë lavdinë e tij dhe të dy burrat që po qëndronin bashkë me të.
33 Dhe ndodhi që, ndërsa ata të dy po ndaheshin nga Jezusi, Pjetri i tha atij: "Mjeshtër, është mirë që ne jemi këtu; dhe le të bëjmë tri tenda: një për ty dhe një për Moisiun dhe një Elian.", duke mos ditur se çfarë po thoshte.
34 Dhe ndërsa ai thoshte këto, u bë një re dhe i hijesoi; dhe ata u frikësuan ndërsa po hynin në re.
35 Dhe një zë erdhi prej resë duke thënë: "Ky është Biri im, i Dashuri; dëgjojeni!".
36 Dhe ndërsa erdhi zëri, Jezusi u gjend vetëm. Dhe ata heshtën, dhe në ato ditë nuk i kallëzuan askujt asgjë nga ato që kishin parë.
37 Tani, ndodhi që, në ditën më pas, ndërsa ata zbritën nga mali, Jezusin e takoi një turmë e madhe.
38 Dhe ja, një burrë nga turma klithi duke thënë: "Mësues, të përgjërohem, hidh shikimin mbi birin tim, se e kam të vetëm.
39 Dhe ja, një frymë e kap dhe ai papritur bërtet; dhe ajo e shkund sa nxjerr shkumë dhe mezi largohet nga ai, duke e sakatuar.
40 Dhe iu përgjërova dishepujve të tu që ta dëbojnë, mirëpo nuk mundën".
41 Dhe Jezusi, duke u përgjigjur, tha: "Oh, brez mosbesues dhe i mbrapshtë! Deri kur do të jem me ju dhe do t'ju duroj?! Sille këtu birin tënd!".
42 Tani, ndërsa djali ishte ende duke u afruar, demoni e përplasi përdhe dhe e përpëliti. Por Jezusi e qortoi frymën e ndyrë dhe e shëroi fëmijën; dhe ia ktheu të atit.
43 Dhe të gjithë çuditeshin nga madhështia e Perëndisë. Dhe ndërsa të gjithë mrekulloheshin nga të gjitha ato që bëri Jezusi, ai u tha dishepujve të tij:
44 "Vëruni veshin këtyre fjalëve, sepse Biri i Njeriut do të dorëzohet në duart e njerëzve".
45 Por ata nuk e kuptonin këtë thënie dhe kjo ishte e fshehur për ata, që të mos e merrnin vesh; dhe kishin frikë për ta pyetur rreth kësaj thënieje.
46 Tani, lindi ndër ta një arsyetim se kush nga ata do të ishte më i madh.
47 Por Jezusi, duke parë arsyetimin e zemrës së tyre, si mori një fëmijë, e vendosi pranë vetes
48 dhe u tha atyre: "Cilido që të pranojë këtë fëmijë për arsye të emrit tim, më pranon mua; dhe cilido që të më pranojë mua, pranon atë që më dërgoi mua. Sepse ai që është më i vogël ndër ju të gjithë, ky është i madh".
49 Tani, Gjoni, duke iu drejtuar Jezusit, tha: "Mjeshtër, pamë dikë duke dëbuar demonët në emrin tënd dhe e penguam, sepse nuk të ndjek me ne".
50 Dhe Jezusi i tha: "Mos e pengoni, sepse ai nuk është kundër jush; se ai që nuk është kundër jush, është për ju".
51 Tani, ndodhi që, ndërsa po përmbusheshin ditët e marrjes së tij lart, Jezusi e ndau mendjen e vet të shkonte në Jerusalem
52 dhe dërgoi lajmëtarë para fytyrës së tij. Dhe ata shkuan, dhe hynë në një fshat të samaritanëve, që kështu të bënin përgatitjet për të.
53 Por samaritanët nuk e pritën, sepse e kishte ndarë mendjen të shkonte në Jerusalem.
54 Tani, kur e panë këtë, dishepujt e tij, Jakobi dhe Gjoni, thanë: "O Zot, a dëshiron të themi që të zbresë zjarr nga qielli dhe t'i gllabërojë ata, siç bëri edhe Elia?".
55 Por Jezusi u kthye dhe i qortoi, dhe tha: "Ju nuk e dini të cilës fryme jeni.
56 Biri i Njeriut nuk erdhi për të shkatërruar shpirtra njerëzish, po për të shpëtuar". Dhe shkuan në një fshat tjetër.
57 Tani, ndodhi që, ndërsa ata po shkonin gjatë rrugës, dikush i tha Jezusit: "Unë do të të ndjek kudo që të shkosh, o Zot".
58 Dhe Jezusi i tha: "Dhelprat kanë strofka dhe zogjtë e qiellit çerdhe, por Biri i Njeriut nuk ka ku të mbështesë kokën".
59 Dhe i tha një tjetri: "Më ndiq!". Por ai tha: "Zot, më lejo të shkoj së pari për të varrosur atin tim".
60 Por Jezusi i tha: "Lëri të vdekurit që të varrosin të vdekurit e vet; ndërsa ti shko dhe shpall Mbretërinë e Perëndisë".
61 Dhe edhe një tjetër tha: "Unë do të të ndjek, o Zot, por së pari më lejo të ndahem me ata në shtëpinë time".
62 Por Jezusi i tha atij: "Asnjë që vë dorën e tij në parmendë dhe sheh mbrapa, nuk është i përshtatshëm për Mbretërinë e Perëndisë".
Të gjithë librat
