Ungjilli sipas Gjonit 8
1 Por Jezusi shkoi në Malin e Ullinjve.
2 Dhe në agim erdhi përsëri në tempull; dhe gjithë populli vinte tek ai, dhe ai u ul dhe nisi t'i mësonte.
3 Tani, skribët dhe farisenjtë sollën një grua të kapur në kurorëshkelje. Dhe si e vunë në mes,
4 i thanë atij: "Mësues, kjo grua është kapur në flagrancë duke shkelur kurorën
5 dhe në Ligjin tonë Moisiu urdhëroi për t'i vrarë me gurë të tilla gra; ti, pra, çfarë thua?".
6 Por këtë e thanë duke e sprovuar Jezusin, që të kishin një padi kundër tij. Por Jezusi u përkul poshtë dhe shkruante me gisht në dhé.
7 Dhe ndërsa ata po vazhdonin duke e pyetur, u ngrit dhe u tha: "Kush është i pamëkatë nga ju, ta hedhë i pari gurin mbi të!".
8 Dhe përsëri u përkul poshtë dhe shkruante në dhé.
9 Dhe ata që e dëgjuan, nisën të largoheshin një nga një, duke filluar nga pleqtë; dhe mbeti Jezusi dhe gruaja që kishte qenë në mes.
10 Dhe si u ngrit Jezusi, i tha asaj: "O grua, ku janë? Asnjëri nuk të dënoi?".
11 Dhe ajo tha: "Asnjëri, zotëri". Dhe Jezusi tha: "As unë nuk po të dënoj. Shko, dhe që tani e tutje mos mëkato më!".
12 Atëherë, përsëri Jezusi u foli atyre, duke thënë: "Unë jam drita e botës. Ai që më ndjek, nuk do të ecë kurrë në errësirë, por do të ketë dritën e jetës".
13 Atëherë farisenjtë i thanë: "Ti dëshmon për veten tënde; dëshmia jote nuk është e vërtetë".
14 Jezusi u përgjigj dhe u tha: "Edhe po të dëshmoj unë për veten time, dëshmia ime është e vërtetë, sepse e di prej nga erdha dhe ku po shkoj; ndërsa ju nuk e dini prej nga vij, apo ku po shkoj.
15 Ju gjykoni sipas mishit; unë nuk gjykoj asnjë.
16 Por edhe po të gjykoj unë, gjykimi im është i vërtetë, sepse unë nuk jam vetëm, por jemi unë dhe Ati që më dërgoi mua.
17 Por edhe në Ligjin tuaj është shkruar se dëshmia e dy njerëzve është e vërtetë.
18 Unë jam ai që dëshmoj për veten time, dhe dëshmon për mua edhe ai që më dërgoi mua, Ati".
19 Atëherë i thoshin: "Ku është ati yt?". Jezusi u përgjigj: "Ju nuk më njihni as mua, as Atin tim. Sikur të më njihnit mua, edhe Atin tim do ta njihnit".
20 Këto thënie i foli Jezusi te vendi i arkës së ofertës, duke mësuar në tempull, dhe asnjë nuk e kapi, sepse ende nuk kishte ardhur ora e tij.
21 Atëherë, Jezusi u tha përsëri: "Unë po shkoj dhe ju do të më kërkoni, dhe do të vdisni në mëkatin tuaj. Ku po shkoj unë, ju nuk mund të vini".
22 Atëherë judenjtë thoshin: "A mos do të vrasë veten, ngaqë thotë: 'Ku po shkoj unë, ju nuk mund të vini'?".
23 Dhe Jezusi u tha: "Ju jeni prej poshtë, unë jam prej lart; ju jeni prej kësaj bote, unë nuk jam prej kësaj bote.
24 Prandaj ju thashë se do të vdisni në mëkatet tuaja, sepse po të mos besoni se unë jam, do të vdisni në mëkatet tuaja".
25 Atëherë i thoshin: "Ti kush je?". Dhe Jezusi u tha: "Çfarë është ajo që ju them prej fillimit?
26 Shumë kam për të thënë dhe për të gjykuar në lidhje me ju, por ai që më dërgoi është i vërtetë dhe unë ato që dëgjova nga ai, këto ia them botës".
27 (Ata nuk e kuptuan se po u thoshte për Atin.)
28 Atëherë Jezusi u tha: "Kur ta ngrini lart Birin e Njeriut, atëherë do ta kuptoni se unë jam dhe se nga vetja ime nuk bëj asgjë, por ashtu si më mësoi Ati im, këto flas.
29 Dhe ai që më dërgoi, është me mua; Ati nuk më la vetëm, sepse unë bëj gjithmonë gjërat e pëlqyera prej tij".
30 Ndërsa ai fliste këto gjëra, shumë veta besuan në të.
31 Atëherë Jezusi u tha judenjve që kishin besuar në të: "Po të rrini në fjalën time, jeni vërtet dishepujt e mi;
32 dhe do ta njihni të vërtetën, dhe e vërteta do t'ju çlirojë".
33 Ata iu përgjigjën atij: "Ne jemi farë e Abrahamit dhe askujt nuk i jemi skllavëruar ndonjëherë! Si po thua ti: 'Do të bëheni të lirë'?".
34 Jezusi iu përgjigj: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them se kushdo që ushtron mëkatin, është skllav i mëkatit.
35 Dhe skllavi nuk rri në shtëpi përjetë; Biri rri përjetë.
36 Prandaj, po t'ju çlirojë Biri, do të jeni vërtet të lirë.
37 E di se jeni farë e Abrahamit, por kërkoni që të më vrisni, sepse fjala ime nuk gjen vend në ju.
38 Unë flas atë që kam parë pranë Atit tim; edhe ju, atëherë, bëni atë që keni parë pranë atit tuaj".
39 Ata u përgjigjën dhe i thanë: "Ati ynë është Abrahami". Jezusi u tha: "Sikur të ishit fëmijë të Abrahamit, të bënit veprat e Abrahamit;
40 por tani kërkoni që të më vrisni mua, njeriun që ju ka folur të vërtetën, të cilën e dëgjova nga Perëndia. Këtë Abrahami nuk e bëri.
41 Ju bëni veprat e atit tuaj". Atëherë i thanë: "Ne nuk kemi lindur prej kurvërie! Ne kemi një Atë të vetëm: Perëndinë".
42 Atëherë Jezusi u tha: "Sikur Perëndia të ishte Ati juaj, ju do të më donit, sepse unë prej Perëndisë dola dhe kam ardhur. Se as edhe nga vetja ime nuk kam ardhur, por ai më dërgoi.
43 Përse nuk e kuptoni të folurën time? Sepse nuk mund ta dëgjoni fjalën time.
44 Ju jeni prej atit tuaj, djallit, dhe doni të bëni dëshirimet e atit tuaj. Ai ishte njerivrasës nga fillimi dhe nuk qëndron në të vërtetën, sepse nuk ka të vërtetë në të. Kur thotë gënjeshtrën, flet prej të vetave, sepse është gënjeshtar dhe ati i saj.
45 Por ngaqë unë them të vërtetën, nuk më besoni.
46 Kush prej jush më fajëson për mëkat? Por nëse them të vërtetën, përse ju nuk më besoni?
47 Ai që është prej Perëndisë, dëgjon thëniet e Perëndisë. Për këtë arsye ju nuk dëgjoni: se nuk jeni prej Perëndisë".
48 Atëherë judenjtë u përgjigjën dhe i thanë: "A nuk themi mirë ne se ti je një samaritan dhe se ke një demon?".
49 Jezusi u përgjigj: "Unë nuk kam një demon, por e nderoj Atin tim; kurse ju më çnderoni!
50 Tani, unë nuk kërkoj lavdinë time; ka se kush e kërkon dhe gjykon.
51 Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them: po ta mbajë dikush fjalën time, nuk do të shohë kurrë vdekje, përjetë".
52 Atëherë judenjtë i thanë: "Tani e kemi kuptuar se ke një demon! Abrahami vdiq, edhe profetët, dhe ti thua 'po ta mbajë dikush fjalën time, nuk do të provojë kurrë vdekje, përjetë'.
53 Mos je ti më i madh se ati ynë Abraham, i cili vdiq? Edhe profetët vdiqën! Për kë e mban veten ti?".
54 Jezusi u përgjigj: "Po ta përlëvdoj unë veten time, lavdia ime nuk është asgjë. Është Ati im ai që më përlëvdon, ai për të cilin ju thoni se është Perëndia juaj.
55 Mirëpo ju nuk e keni njohur atë, ndërsa unë e njoh atë, dhe po të them se nuk e njoh atë, do të jem gënjeshtar njësoj si ju. Por unë e njoh atë dhe e mbaj fjalën e tij.
56 Abrahami, ati juaj, u ngazëllua që do të shikonte ditën time; dhe e pa, dhe u gëzua".
57 Atëherë judenjtë i thanë atij: "Ti ende nuk i ke mbushur pesëdhjetë vjet dhe ke parë Abrahamin?".
58 Jezusi u tha: "Me të vërtetë, me të vërtetë po ju them: përpara se Abrahami të vinte në jetë, Unë Jam".
59 Atëherë morën gurë që t'i hidhnin mbi të, por Jezusi u fsheh dhe doli prej tempullit duke kaluar nëpërmes tyre; dhe kështu u largua.
Të gjithë librat
